Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης Επιχειρηματίας – Τομεάρχης Περιβάλλοντος ΝΔ Χαλκιδικής
Η είδηση από τη Λιθουανία δεν είναι μία απλή συνταγματική συζήτηση. Είναι ένα ακόμη σημάδι ότι η Ευρώπη περνά σε μία νέα, πιο σκληρή εποχή ασφάλειας.
Οι πολιτικοί αρχηγοί της χώρας συμφώνησαν να κινηθούν προς την άρση της συνταγματικής απαγόρευσης που δεν επιτρέπει την παρουσία όπλων μαζικής καταστροφής στο έδαφος της Λιθουανίας.
Το άρθρο 137 του Συντάγματος είχε γραφτεί σε μία διαφορετική ιστορική περίοδο, όταν η Ευρώπη πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω της τους μεγάλους πολέμους και τις πυρηνικές απειλές. Σήμερα, όμως, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Η Λιθουανία βρίσκεται στα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, δίπλα στη Λευκορωσία και κοντά στον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι χώρες της Βαλτικής δεν αντιμετωπίζουν την ασφάλεια ως θεωρία, αλλά ως ζήτημα καθημερινής επιβίωσης.
Είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί ότι η Λιθουανία δεν αποφάσισε σήμερα την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων. Αυτό που κάνει είναι να αφαιρέσει έναν συνταγματικό περιορισμό, ώστε να μη βρεθεί με δεμένα χέρια αν οι συνθήκες ασφαλείας επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο. Και αυτό από μόνο του είναι μία πολιτική αλλαγή με μεγάλο βάρος.
Τα σύνορα της Ευρώπης δεν αλλάζουν απαραίτητα γεωγραφικά. Αλλάζουν όμως πολιτικά. Από την εποχή της αισιοδοξίας περνάμε στην εποχή της προετοιμασίας. Από την Ευρώπη που πίστευε ότι η οικονομική συνεργασία θα αρκούσε για να αποτρέψει τις συγκρούσεις, περνάμε στην Ευρώπη που ξαναμιλά για άμυνα, αποτροπή, στρατηγική ισχύ και πυρηνική ισορροπία.
Η πυρηνική αποτροπή, όσο βαριά και αν ακούγεται, παραμένει βασικό κομμάτι της στρατηγικής του ΝΑΤΟ. Όμως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ούτε με φόβο ούτε με επιπολαιότητα.
Τα πυρηνικά όπλα δεν είναι ένα απλό στρατιωτικό εργαλείο. Είναι το πιο ακραίο σύμβολο ισχύος που δημιούργησε ποτέ ο άνθρωπος.
Ως άνθρωπος της επιχειρηματικότητας και ως Τομεάρχης Περιβάλλοντος, δεν μπορώ να δω αυτή τη συζήτηση μόνο μέσα από στρατιωτικούς χάρτες.
Η ασφάλεια δεν αφορά μόνο τα σύνορα. Αφορά τον άνθρωπο, τη γη, το νερό, την τροφή, τις επόμενες γενιές. Κάθε συζήτηση για πυρηνικά όπλα πρέπει να γίνεται με απόλυτη σοβαρότητα, γιατί πίσω από τη λέξη «αποτροπή» υπάρχει πάντα η σκιά της καταστροφής.
Από την άλλη, η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει πως δεν βλέπει. Όταν η γεωπολιτική πίεση αυξάνεται, όταν οι απειλές γίνονται πιο άμεσες και όταν η ανατολική πτέρυγα της Ευρώπης αισθάνεται εκτεθειμένη, τότε οι αποφάσεις αλλάζουν. Και αλλάζουν γρήγορα.
Το μήνυμα της Λιθουανίας είναι καθαρό: η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη. Όχι για να προκαλέσει, αλλά για να αποτρέψει. Όχι για να οδηγηθεί σε σύγκρουση, αλλά για να προστατεύσει την ειρήνη της.
Η Ελλάδα οφείλει να παρακολουθεί αυτές τις εξελίξεις με ψυχραιμία και σοβαρότητα. Η ασφάλεια της Ευρώπης είναι και δική μας υπόθεση.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει, η ειρήνη δεν διασφαλίζεται μόνο με καλές προθέσεις. Διασφαλίζεται με ενότητα, ισχυρές συμμαχίες, καθαρή στρατηγική και βαθιά επίγνωση της ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.