Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης, επιχειρηματίας και Τομεάρχης Περιβάλλοντος της ΝΔ Χαλκιδικής
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι μια ακόμη ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια υπενθύμιση ευθύνης. Και για τη Χαλκιδική, αυτή η ευθύνη είναι μεγάλη.
Ο τόπος μας δεν είναι μόνο οι εικόνες που όλοι γνωρίζουν. Είναι τα δάση, οι θάλασσες, οι υγρότοποι, οι ακτές, οι ορεινοί όγκοι, οι προστατευόμενες περιοχές, η πλούσια χλωρίδα και πανίδα.
Είναι ο Χολομώντας, τα πευκοδάση, οι καστανιές, οι οξιές, τα πλατάνια, οι λιμνοθάλασσες, οι θαλάσσιοι βιότοποι, τα σπάνια είδη και τα μοναδικά οικοσυστήματα που κάνουν τη Χαλκιδική έναν τόπο ξεχωριστό.
Αυτός ο φυσικός πλούτος, όμως, δεν είναι δεδομένος. Απειλείται από την κλιματική αλλαγή, την άναρχη ανθρώπινη παρέμβαση, την πίεση στις παραθαλάσσιες περιοχές, την ανεπαρκή πρόληψη, την υποστελέχωση υπηρεσιών, την κακή διαχείριση απορριμμάτων και την ανάγκη καλύτερης προστασίας των υδάτων, των δασών και των ακτών.
Γι’ αυτό και κάθε φορά που συναντιόμαστε με την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, τα ζητήματα που θέτουμε είναι συγκεκριμένα.
Ζητάμε ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας των δασών, με καθαρισμούς, αντιπυρικές ζώνες, σύγχρονη επιτήρηση και καλύτερο συντονισμό. Ζητάμε ουσιαστική προστασία των περιοχών Natura, όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά με κανόνες, ελέγχους και σεβασμό στη φυσική ισορροπία.
Ζητάμε πολιτικές για τις θάλασσές μας, γιατί η θάλασσα της Χαλκιδικής δεν είναι απλώς εικόνα. Είναι ζωή, εργασία, ταυτότητα και μέλλον.
Ζητάμε λύσεις για τα λύματα, τα απορρίμματα, την ανεξέλεγκτη απόρριψη υλικών, την προστασία των υδάτινων πόρων και την ανθεκτικότητα των τοπικών κοινωνιών απέναντι στις νέες περιβαλλοντικές προκλήσεις.
Η ανάπτυξη και η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι αντίπαλες έννοιες. Αντίθετα, η μία προϋποθέτει την άλλη. Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πρόοδος σε έναν τόπο όταν υποβαθμίζεται το φυσικό του κεφάλαιο.
Η Χαλκιδική μπορεί και πρέπει να γίνει παράδειγμα. Ένας τόπος που προχωρά μπροστά, χωρίς να θυσιάζει αυτό που τον κάνει μοναδικό.
Ένας τόπος όπου η επιχειρηματικότητα, η παραγωγή, η καθημερινότητα των πολιτών και η προστασία της φύσης μπορούν να συνυπάρχουν με σχέδιο και ευθύνη.
Το περιβάλλον δεν είναι υπόθεση λίγων. Είναι υπόθεση της Πολιτείας, της Αυτοδιοίκησης, των επιχειρήσεων, των πολιτών και κάθε ανθρώπου που ζει ή επισκέπτεται τη Χαλκιδική.
Όμως η Πολιτεία οφείλει να δώσει τα εργαλεία, τους πόρους και το θεσμικό πλαίσιο που χρειάζονται οι τοπικές κοινωνίες.
Η Χαλκιδική έχει φυσικό πλούτο ανεκτίμητο. Έχει φωνή. Έχει ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους. Αυτό που ζητάμε είναι προσοχή, μέριμνα και πολιτική βούληση.
Γιατί η Χαλκιδική δεν ζητά χάρη. Ζητά σχέδιο. Ζητά προστασία. Ζητά σεβασμό. Ζητά να παραμείνει ένας τόπος ζωής, ομορφιάς και ευθύνης.