Category Νεα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ξεκάθαρο στόχο: έως το 2050 να γίνει η πρώτη κλιματικά ουδέτερη ήπειρος στον κόσμο. Με την Πράσινη Συμφωνία, δεσμεύεται για μείωση εκπομπών κατά 55% έως το 2030, περαιτέρω μείωση έως το 2040 και πλήρη απανθρακοποίηση μέχρι το 2050.

Η πολιτική αυτή δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Συνδέεται με την κυκλική οικονομία, τη μείωση των αποβλήτων και των πλαστικών, τις πράσινες μεταφορές, την προστασία του νερού, του αέρα, των θαλασσών και της βιοποικιλότητας. Παράλληλα, εφαρμόζονται κανόνες όπως η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η πιστοποίηση περιβαλλοντικών επιδόσεων, ώστε να υπάρχει διαφάνεια και ασφάλεια σε κάθε επένδυση.

Για την Ελλάδα, οι στόχοι αυτοί είναι πρόκληση αλλά και ευκαιρία. Η μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας και βιώσιμες πρακτικές μπορεί να φέρει νέες επενδύσεις, καινοτομία και θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα, εξασφαλίζει ένα πιο καθαρό περιβάλλον και καλύτερη ποιότητα ζωής για τους πολίτες.

Η Χαλκιδική, με τον μοναδικό φυσικό της πλούτο και τη δυναμική στον τουρισμό και την παραγωγή, έχει κάθε λόγο να πρωτοστατήσει στη πράσινη ανάπτυξη. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι απλώς υποχρέωση είναι επένδυση στο ίδιο μας το μέλλον.

Η «Επανεκκίνηση για την Οικουμένη» δεν είναι απλώς ένα κυβερνητικό σχέδιο είναι μια μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα, για την οικονομία μας, για το περιβάλλον και για την κοινωνία. Είναι ένα εθνικό σχέδιο που εστιάζει στην πράσινη ανάπτυξη, τη βιωσιμότητα και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αξιοποιώντας ευρωπαϊκά και εθνικά χρηματοδοτικά εργαλεία.

Ως επιχειρηματίας και τομεάρχης Περιβάλλοντος της Νέας Δημοκρατίας, βλέπω καθημερινά την ανάγκη για ουσιαστικές λύσεις. Η επανεκκίνηση αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να επενδύσουμε σε έργα που σέβονται τη φύση, ενισχύουν την περιφέρεια και μετατρέπουν την Ελλάδα σε πρωτοπόρο στον τομέα της πράσινης οικονομίας.

Προβλέπει:

απλοποίηση διαδικασιών για τις επενδύσεις,
στήριξη των επιχειρήσεων με περιβαλλοντικό αποτύπωμα μηδενικό ή θετικό,
κατάρτιση εργαζομένων σε νέες, σύγχρονες δεξιότητες,
ενίσχυση της καινοτομίας και της εξωστρέφειας.
Η χώρα μας έχει τις προϋποθέσεις να κερδίσει αυτό το στοίχημα. Αν συνεργαστούμε κράτος, επιχειρήσεις και κοινωνία, μπορούμε να πετύχουμε μια πραγματική μεταμόρφωση. Η επανεκκίνηση δεν είναι απλώς ένα σχέδιο ανάπτυξης· είναι το μέλλον μας.

Βρισκόμαστε στη φουλ τουριστική σεζόν και η επισκεψιμότητα στη Χαλκιδική αγγίζει κάθε χρόνο και νέα ρεκόρ. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το πρόβλημα της λειψυδρίας διογκώνεται και μετατρέπεται πλέον σε μια σιωπηλή κρίση. Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό ή ένα συγκυριακό φαινόμενο. Είναι μια διαρκής και επιτακτική πρόκληση για τον τόπο μας που κάθε καλοκαίρι γίνεται όλο και πιο ασφυκτική.

Η αλήθεια είναι μία: όσο η επισκεψιμότητα αυξάνεται, όσο η τουριστική ανάπτυξη εντείνεται, όσο οι εξαγωγές μας σε ελιά και ελαιόλαδο ενισχύουν την εθνική οικονομία, τόσο πιο απαραίτητο είναι να προστατεύσουμε και να διαχειριστούμε σωστά τον πολύτιμο φυσικό μας πόρο, το νερό.

Η Χαλκιδική έχει τη δυνατότητα και την προοπτική να λύσει το πρόβλημα της λειψυδρίας. Αρκεί να φύγουμε από τη φάση των συζητήσεων και να περάσουμε επιτέλους στις πράξεις. Χρειαζόμαστε άμεσα την εκπόνηση και υλοποίηση έργων ταμίευσης νερού, φραγμάτων, ταμιευτήρων, υποδομών αξιοποίησης των όμβριων, που θα κρατούν το νερό στον τόπο μας και δεν θα το αφήνουν να χάνεται στη θάλασσα.

Το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση για την επιβίωση των κατοίκων, για τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής, για την ποιότητα των παρεχόμενων τουριστικών υπηρεσιών. Το να επενδύσουμε στη διαχείρισή του είναι μια βαθιά πατριωτική αλλά και απολύτως ρεαλιστική επιλογή.

Καλώ κάθε εμπλεκόμενο θεσμικό φορέα, κάθε επίπεδο διακυβέρνησης, από την αυτοδιοίκηση έως την κεντρική εξουσία, να συντονιστεί και να κινηθεί επιτέλους αποφασιστικά. Αν δεν δράσουμε σήμερα, θα βρεθούμε αύριο μπροστά σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

Η Χαλκιδική μπορεί και πρέπει να έχει νερό. Αρκεί να επιλέξουμε τη βούληση αντί της αδράνειας.

Συμμερίζομαι πλήρως την απόφαση του Πρωθυπουργού να κλείσει τη δίοδο από τη Λιβύη προς την Ελλάδα, να επιβάλει τρίμηνη αναστολή ασύλου και να εφαρμόσει αυστηρότερο έλεγχο στις εισόδους. Θεωρώ πως η κυβέρνηση προχωρά προς τη σωστή κατεύθυνση, λαμβάνοντας αποφάσεις βασισμένες στην εθνική ασφάλεια, την προστασία των συνόρων και το συμφέρον των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτή της Χαλκιδικής.
Η Χαλκιδική, ως τουριστικός και περιβαλλοντικά ευαίσθητος προορισμός, πρέπει να θωρακιστεί και τα μέτρα αυτά δίνουν τη δυνατότητα στον κρατικό μηχανισμό να διαχειριστεί με τρόπο οργανωμένο το μεταναστευτικό. Στηρίζω την κυβερνητική προσπάθεια, πιστεύοντας ότι ενισχύει την κοινωνική συνοχή και προασπίζει τα δικαιώματα όλων με υπευθυνότητα και μέτρο.

Η εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας αποτελεί μια βαθιά τομή υπέρ της διαφάνειας και της δικαιοσύνης στην αγορά εργασίας. Τον Μάιο του 2025 καταγράφηκε αύξηση 1.055% στις δηλωμένες υπερωρίες στον τουριστικό τομέα σε σύγκριση με τον περσινό Μάιο, γεγονός που αποδεικνύει στην πράξη ότι το μέτρο αποδίδει. Οι εργαζόμενοι πλέον αμείβονται για τον πραγματικό χρόνο που εργάζονται και δεν παραμένουν αόρατοι πίσω από αυθαίρετες πρακτικές και ωράρια.

Παρατηρούμε σημαντική αύξηση στις δηλωμένες υπερωρίες και σε άλλους κλάδους: 129% στην εστίαση, 92% στο λιανεμπόριο, 85% στη βιομηχανία. Πρόκειται για μια ουσιαστική νίκη των εργαζομένων, που διασφαλίζει την αξιοπρέπειά τους και ενισχύει την αξιοπιστία της αγοράς.

Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας στηρίζει τους έντιμους επιχειρηματίες και καταπολεμά τον αθέμιτο ανταγωνισμό, ενισχύοντας όσους τηρούν τη νομιμότητα. Ως επιχειρηματίας και Τομεάρχης Περιβάλλοντος της Νέας Δημοκρατίας στη Χαλκιδική, γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο σημαντικό είναι να χτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργαζόμενο. Η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των πολλών, όταν εφαρμόζεται με συνέπεια και στόχο τη δικαιοσύνη.

Η κυβέρνηση με αυτό το μέτρο δείχνει έμπρακτα ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν αφορά μόνο τη διοίκηση και την οικονομία, αλλά και τον άνθρωπο της εργασίας. Και αυτό είναι μια κατάκτηση που αξίζει να την υποστηρίξουμε όλοι.

«Η αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ αποτελεί μια στρατηγική απόφαση υψηλού συμβολισμού αλλά και μεγάλου κόστους οικονομικού και κοινωνικού. Για χώρες όπως η Ελλάδα, με σταθερή γεωπολιτική απειλή, είναι εύλογη η ανάγκη ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί ώστε αυτή η ενίσχυση να μην γίνει σε βάρος της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής ή της παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου μας.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για αμυντική αυτάρκεια χωρίς οικονομική αυτάρκεια. Η Ελλάδα έχει μπροστά της μια μοναδική ευκαιρία να μετασχηματίσει το παραγωγικό της μοντέλο, να επενδύσει σε πράσινη ενέργεια, καινοτομία και εξαγωγικές δραστηριότητες. Δεν πρέπει αυτή η προσπάθεια να θυσιαστεί στον βωμό εξοπλιστικών προγραμμάτων που δεν συνδέονται με την ελληνική παραγωγή και τεχνογνωσία.

Η κυβέρνηση οφείλει να θέσει κόκκινες γραμμές σε επίπεδο Ευρώπης, να ζητήσει αντισταθμιστικά οφέλη και δημοσιονομικό περιθώριο. Αλλιώς, η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά την ασφάλεια της Ευρώπης, όταν ακόμα δεν έχει πετύχει την ισότιμη σύγκλιση με το μέσο ευρωπαϊκό εισόδημα.

Ναι στην άμυνα, αλλά με όρους βιωσιμότητας, ισορροπίας και εθνικής προτεραιότητας. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πάει χαμένο. Ούτε μια επένδυση δεν πρέπει να μείνει πίσω. Και κυρίως: ούτε ένας νέος να μείνει χωρίς μέλλον γιατί η χώρα δεν μπόρεσε να στηρίξει την εργασία, την παιδεία και την ανάπτυξη του»

Η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Άγιο Όρος σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο από μια πολιτική επίσκεψη. Είναι μια έμπρακτη αναγνώριση του διαχρονικού ρόλου της Αθωνικής Πολιτείας στη συνείδηση των Ελλήνων, αλλά και στο διεθνές πνευματικό γίγνεσθαι.

Σε μια εποχή παγκόσμιας σύγχυσης, το Άγιο Όρος στέκει αγέρωχο, ταπεινό και φωτεινό. Στέκει ως φάρος αλήθειας, πίστης και περισυλλογής. Το χαρακτήρισε εύστοχα ο Πρωθυπουργός ως «πυξίδα σε έναν κόσμο που χάνει τον προσανατολισμό του». Και έχει απόλυτο δίκιο.

Η δέσμευση για έργα 100 εκατομμυρίων ευρώ έως το 2030, για τη συντήρηση των ιερών μονών, την προστασία των μοναδικών κειμηλίων και του φυσικού περιβάλλοντος, δεν είναι απλώς μια οικονομική εξαγγελία. Είναι πράξη τιμής, είναι καθήκον πολιτισμικό και εθνικό. Είναι ηθική στήριξη σε όσους φυλάσσουν Θερμοπύλες πίστης και ελληνικότητας.

Η αγιορείτικη κοινότητα δεν έχει ανάγκη προβολής. Έχει ανάγκη σεβασμού και ουσιαστικής υποστήριξης. Και αυτήν την ανάγκη την καλύπτει σήμερα με ξεκάθαρο τρόπο η κυβέρνηση. Με σχέδιο, ευαισθησία και συνέπεια.

Το Περιβόλι της Παναγίας είναι βαθιά δεμένο με την ιστορία μας. Είναι το άυλο κεφάλαιο που οφείλουμε να προστατεύσουμε όχι μόνο ως έθνος, αλλά και ως άνθρωποι που αντιλαμβανόμαστε την αξία της πνευματικής ρίζας.

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού δεν είναι τυπική. Είναι ουσιαστική, βαθιά συμβολική και εθνικά σημαντική. Και αποτελεί μήνυμα στήριξης, αλλά και αναγνώρισης. Ένα μήνυμα που ξεπερνά τις κυβερνήσεις και αγγίζει την ψυχή του λαού.

Γιατί το Άγιο Όρος δεν είναι απλά μια γεωγραφική περιοχή. Είναι ο παλμός της Ορθοδοξίας. Είναι το πρόσωπο της σιωπής που μιλά πιο δυνατά από τον θόρυβο του κόσμου.

«Η χθεσινή ημέρα ήταν δύσκολη. Η φωτιά στην περιοχή της Βουρβουρούς μας έβαλε όλους σε σκέψεις. Μας υπενθύμισε το χρέος που έχουμε ως πολίτες, ως επαγγελματίες, ως άνθρωποι απέναντι στο περιβάλλον.
Η ευθύνη είναι τεράστια. Δεν ανήκει το περιβάλλον σε εμάς ανήκουμε εμείς σε αυτό. Πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου: πώς θα είναι η επόμενη μέρα; Πότε θα σταματήσει αυτό το κακό;
Σε μια περίοδο που η Χαλκιδική ασφυκτιά από επισκέπτες και οι επιχειρήσεις δίνουν μάχη για να δουλέψουν, μια πυρκαγιά αρκεί για να απειλήσει ανθρώπινες ζωές, κόπους και υποδομές.
Κι όμως, όλος ο νομός έγινε μια γροθιά. Εθελοντές από κάθε δήμο, χωρίς δεύτερη σκέψη, έτρεξαν στο πλάι των πυροσβεστών. Η παρέμβαση του κράτους ήταν άμεση και αποτελεσματική. Και με το πρώτο φως της μέρας, είδαμε το τοπίο με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.
Και πάλι όμως: γιατί να φτάσουμε ως εκεί; Τι φταίει; Ποιος φταίει;
Είναι ώρα για πράξεις, για πρόληψη, για σχέδιο και για πραγματικό σεβασμό στο περιβάλλον.
Η φύση δεν μας χρωστά τίποτα. Εμείς της χρωστάμε τα πάντα.

«Η αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ αποτελεί μια στρατηγική απόφαση υψηλού συμβολισμού αλλά και μεγάλου κόστους – οικονομικού και κοινωνικού. Για χώρες όπως η Ελλάδα, με σταθερή γεωπολιτική απειλή, είναι εύλογη η ανάγκη ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί ώστε αυτή η ενίσχυση να μην γίνει σε βάρος της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής ή της παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου μας.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για αμυντική αυτάρκεια χωρίς οικονομική αυτάρκεια. Η Ελλάδα έχει μπροστά της μια μοναδική ευκαιρία να μετασχηματίσει το παραγωγικό της μοντέλο, να επενδύσει σε πράσινη ενέργεια, καινοτομία και εξαγωγικές δραστηριότητες. Δεν πρέπει αυτή η προσπάθεια να θυσιαστεί στον βωμό εξοπλιστικών προγραμμάτων που δεν συνδέονται με την ελληνική παραγωγή και τεχνογνωσία.

Η κυβέρνηση οφείλει να θέσει κόκκινες γραμμές σε επίπεδο Ευρώπης, να ζητήσει αντισταθμιστικά οφέλη και δημοσιονομικό περιθώριο. Αλλιώς, η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά την ασφάλεια της Ευρώπης, όταν ακόμα δεν έχει πετύχει την ισότιμη σύγκλιση με το μέσο ευρωπαϊκό εισόδημα.

Ναι στην άμυνα, αλλά με όρους βιωσιμότητας, ισορροπίας και εθνικής προτεραιότητας. Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να πάει χαμένο. Ούτε μια επένδυση δεν πρέπει να μείνει πίσω. Και κυρίως: ούτε ένας νέος να μείνει χωρίς μέλλον γιατί η χώρα δεν μπόρεσε να στηρίξει την εργασία, την παιδεία και την ανάπτυξη του»